Steaming heat from the countless holes collides and jumps with the cold, screaming children's voices, an electronic sound swells like tears from hell, they play up, from the restless animal, monotonous noise, silences thoughts, and lead the way home. I leave the waiting room, while a woman right in front of me slams the door.... Lees verder →
Met de trein naar huis
Hitte uit de talloze gaten botst en springt met de koude, gillende kinderstemmen, een elektronisch geluid zwelt als tranen vanuit de hel, ze spelen op, vanuit het rusteloze dier, eentonig geruis, doet denken verstillen, en leidt de weg naar huis. Ik verlaat de wachtzaal, terwijl een vrouw vlak voor mij de deur laat toevallen. Sleurend... Lees verder →
The end of my acting career
My fingertips were chapped and my eyes half cut out by the cold, dangling from flexible stalactites as I reached my dorm, cursing. Just back from acting class. We were about to start rehearsals, because on Friday (the thirteenth) we would perform. Now it was important that we rehearsed every night. But three of them,... Lees verder →
De laatste theaterles
Mijn vingertoppen waren gesprongen en mijn ogen half uitgesneden door de koude, ze bengelden aan flexibele stalactieten toen ik vloekend mijn kot bereikte. Net terug van de theatercursus. We startten met repeteren nu we de teksten kenden, want vrijdag (de dertiende) zouden we optreden. Het was belangrijk dat we iedere avond oefenden. Maar er waren... Lees verder →
try
this is a new era of throwing back the lines of hunting sharks and counting crows this is a new era where I will find my soul craving inside as a little boy where I will decide how to listen to the earths voice this is an era when shit will happen and (in)humanity isn't... Lees verder →
No more
I decided to stop boozing. Not that I drink so terribly much, but sometimes I have those escapades that end up a bit too heavy for me - then I start drinking and stop only when I've ended up somewhere knocked out. So, no poison cups to temporarily disable my consciousness. No pilgrimages along city... Lees verder →
Echte dromers
De maatschappij heeft geen nood meer aan dromers. Genialiteit noch creativiteit wordt toegestaan, kijk maar naar huidige (wereld)leiders. En als het zich ook maar ergens toont, straft men het af. Binnenkort is het niet meer nodig en worden zij vervangen door namaak creativiteit. De zogezegde dromers van nu, zijn zij die influencen, die je opdringen... Lees verder →