March, the month of reproduction. What I feared most was my IT friend – that would be pure cramming, no logic in an exam that should be logical. After those tests, we can focus on the real work, the paper and my short film. On the train, I tried to calm my nerves by interpreting... Lees verder →
It's just sex We were in film history class. German Expressionism. What I found an incredibly fascinating art period, did nothing for a while. It was as if Faust was sitting next to me and whispered, go now man, do it now, you'll be rid of it. Nosferatu, Murnau 1922 It was Rusty sitting next... Lees verder →
Hitte uit de talloze gaten botst en springt met de koude, gillende kinderstemmen, een elektronisch geluid zwelt als tranen vanuit de hel, ze spelen op, vanuit het rusteloze dier, eentonig geruis, doet denken verstillen, en leidt de weg naar huis. Ik verlaat de wachtzaal, terwijl een vrouw vlak voor mij de deur laat toevallen. Sleurend... Lees verder →
Mijn vingertoppen waren gesprongen en mijn ogen half uitgesneden door de koude, ze bengelden aan flexibele stalactieten toen ik vloekend mijn kot bereikte. Net terug van de theatercursus. We startten met repeteren nu we de teksten kenden, want vrijdag (de dertiende) zouden we optreden. Het was belangrijk dat we iedere avond oefenden. Maar er waren... Lees verder →
De vernederden en vertrapten spookten door mijn gedachten en ik lag aan het uiteinde van de trap. Na een helse beklimming bereikte ik wat leek op mijn graf. Ik wenste dat ze me platspoten zodat ik niets meer zou weten, een ‘Tabula Rasa’. Fucking niets meer. De Tao fysiek ingeplant, zodat ik ook mentaal “vide”... Lees verder →
Het moment. De metro, huilende kroost, metrostart met turbo boost. Vallend, kruipend, op weg naar de bestemming. Eerste halte. Een massa volk drukt zich door de nauw geworden opening. Hiertussen weer zo'n vrouwelijk schepsel. Niet te mager, niet te zwaar, geen babyface, geen schminkmasker, puur natuur, maar vooral - en vergeef me deze lichtjes gefrustreerde... Lees verder →
Symbiose. Ik voel me leeg in een absurde wereld die me niet bevredigen kan. Dan verplaats ik me naar andere dimensies. Dat lukt al wanneer ik me concentreer op de aanraking tussen mijn lichaam en de materie rond me en is het alsof ik een deel ervan word en het met me versmelt. Een symbiose... Lees verder →
Fastfood romantics 