Metromojo

Het moment. De metro, huilende kroost, metrostart met turbo boost. Vallend, kruipend, op weg naar de bestemming. Eerste halte. Een massa volk drukt zich door de nauw geworden opening. Hiertussen weer zo'n vrouwelijk schepsel. Niet te mager, niet te zwaar, geen babyface, geen schminkmasker, puur natuur, maar vooral - en vergeef me deze lichtjes gefrustreerde... Lees verder →

De plafondstarende puber

Symbiose. Ik voel me leeg in een absurde wereld die me niet bevredigen kan. Dan verplaats ik me naar andere dimensies. Dat lukt al wanneer ik me concentreer op de aanraking tussen mijn lichaam en de materie rond me en is het alsof ik een deel ervan word en het met me versmelt. Een symbiose... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑